W laboratorium większość ważnych błędów nie rodzi się w kodzie, ale w myśleniu. Zły eksperyment zaczyna się od złego pytania. Zła publikacja zaczyna się od fałszywej pewności. Dlatego w Slayer AI Lab mamy slay-paper — workflow, który formatuje myślenie, zanim sformatujemy PDF.
To nie jest szablon LaTeX. To jest sposób na to, żebyśmy wiedzieli, co wiemy, a co tylko powtarzamy.
Dialektyka: teza ↔ antyteza → synteza
Schemat pracy jest prosty:
Cel — co chcemy zrozumieć.
Teza — nasza pierwsza odpowiedź.
Antyteza — co może być nie tak, co przeczy tezie.
Synteza — wniosk, który przetrwał konfrontację.
Ewaluacja — co się naprawdę dzieje? Żadnej tezy bez dowodu.
Obsidian i katalog docs/ to nasz warsztat. LaTeX i PDF to artefakt produktu. Najpierw myślimy, potem formatujemy.
Dwie bramki jakości
Każda synteza musi przejść przez dwie bramki:
Bramka epistemiczna — czy rozumiem, czy papuguję? To antywzorzec na wyuczenie wierszyka: można powtarzać poprawne zdania, nie rozumiejąc ich.
Bramka empiryczna — warunek obalenia doczepiony do każdej syntezy. Test, liczba, eksperyment, który może ją wywrócić. Sama dialektyka nie łapie błędu empirycznego — zrozumiana synteza bywa fałszywa. Dlatego żadna synteza bez warunku obalenia.
Struktura repozytorium
slay-paper/
├── AGENTS.md ← źródło prawdy dla agenta
├── CLAUDE.md ← cienki wskaźnik do AGENTS.md
├── .cursor/rules/ ← cienki wskaźnik do AGENTS.md
├── szablon-dokumentu/ ← kopiuj jako paper/ w projekcie
│ ├── main.tex ← wrapper, nie pisz tu treści
│ ├── formatka/slayer.sty ← wygląd
│ └── tresc/
│ ├── 00-strona-tytulowa.tex
│ └── 10-tresc.tex ← to piszesz
├── .github/workflows/
│ └── latex.yml ← CI: .tex → PDF
└── docs/
├── INSTRUKCJA-Dokumenty-Dialektyczne.md
└── Runbook-LaTeX-CI.md
Reguła podstawowa: formatka jest oddzielona od treści. tresc/*.tex to czysty content. formatka/slayer.sty to wygląd. Jeśli chcesz zmienić styl, edytujesz jeden plik. Treść nie rusza.
Dla kogo jest AGENTS.md
AGENTS.md to źródło prawdy dla agentów AI. CLAUDE.md i .cursor/rules/ tylko do niego odsyłają. Dzięki temu mamy jeden zestaw reguł bez względu na to, czy pracujemy w Claude Code, Cursorze czy gdzie indziej.
Kopiując slay-paper do projektu, uzupełniasz sekcję „Kontekst projektu". Agent wtedy wie, o czym pisze, zanim zacznie generować tekst.
Twarde reguły formatki
Matematyka zawsze w LaTeX, nigdy unicode — $\perp$ nie ⟂, $\Delta$ nie Δ, $\le$ nie ≤.
Wygląd w jednym pliku, treść w innych.
Wykres + podpis na pierwszej stronie — empiria widoczna od razu.
Podpis autorem — ktoś bierze odpowiedzialność.
Jak użyć w nowym projekcie
Skopiuj szablon-dokumentu/ do swojego projektu jako paper/.
Pisz w paper/tresc/, nie ruszaj paper/formatka/.
Dodaj workflow CI (jak .github/workflows/latex.yml) — push buduje PDF jako artefakt.
Kompilacja lokalna:
bash
cd szablon-dokumentu
latexmk -pdf main.tex
Dlaczego to ważne dla zespołu
W laboratorium, które rośnie szybko, łatwo zgubić kontekst. slay-paper sprawia, że myślenie jest widoczne, sprawdzalne i współdzielone. Każdy może wejść do docs/, zobaczyć tezę, antytezę i syntezę, i zrozumieć, dlaczego wyciągnęliśmy dany wniosek.
To jest radość budowania zespołu: nie chowamy procesu myślowego pod ładnym PDF. Pokazujemy, jak do niego doszliśmy.
Co dalej?
W następnym wpisie wrócimy do kultury labu: jak przechodzimy od obserwatora do kontrybutora, jak compute i mentoring działają jako wspólne dobro i dlaczego połowa miejsc jest zarezerwowana na stypendia.