W poprzednim wpisie opisaliśmy zasady współpracy w Slayer AI Lab. Jeden punkt budzi najczęściej pytania: dlaczego są dwie licencje? Czy MIT nie wystarczy? Czy CLA to nie korporacyjna pułapka?
Nie. To jest mechanizm, który chroni obie strony. Wyjaśniamy.
Warstwa pierwsza: MIT
Cały kod w Slayer AI Lab jest na licencji MIT. To jedna z najkrótszych i najbardziej liberalnych licencji open-source na świecie. Mówi jedno:
Rób z tym kodem co chcesz — używaj, kopiuj, modyfikuj, sprzedawaj — pod warunkiem, że zostawisz informację o autorze.
MIT nie wymaga udostępniania zmian. Nie zabrania użytku komercyjnego. Nie narzuca żadnej ideologii. Dlatego jest domyślna w większości współczesnych projektów open-source.
Kiedy wnosisz wkład społecznościowy do Slayer AI Lab, udzielasz go na tej samej licencji MIT (inbound = outbound). Zachowujesz prawa autorskie. Twój kod jest twój — po prostu każdy może go używać na warunkach MIT.
Gdzie MIT się kończy
MIT działa świetnie dla kodu, który żyje w repozytorium. Ktoś robi fork, buduje na tym, wszyscy zyskują.
Ale w projekcie AI jest coś, czego MIT nie pokrywa czysto: dane treningowe, datasety, dokumentacja użyta do treningu modelu. To jest wkład istotny.
Wyobraź sobie sytuację: ktoś przygotował zbiór 50 000 polskich pytań i odpowiedzi. Wrzucił go do repo na licencji MIT. Projekt użył tego zbioru do treningu modelu. Model jest świetny. A potem autor zbioru mówi: „Nie zgodziłem się na trening, tylko na udostępnienie kodu".
Kto ma rację? Licencja MIT tego nie rozstrzyga jednoznacznie, bo MIT była pisana dla kodu, nie dla danych treningowych. I to jest problem.
Warstwa druga: CLA
CLA — Contributor License Agreement — to osobna, podpisana umowa, która dotyczy wyłącznie wkładu istotnego:
- kod używany bezpośrednio w pipeline'ach treningowych
- datasety i zbiory danych
- dokumentacja i materiały używane do treningu modeli
CLA nie zastępuje MIT. Uzupełnia ją tam, gdzie MIT nie sięga.
Co CLA daje współtwórcy
Jasność. Wiesz dokładnie, na co się zgadzasz, zanim Twój wkład trafi do treningu.
Świadomą zgodę. Nikt nie użyje Twoich danych do treningu, bo „przecież wrzuciłeś na MIT". Musisz podpisać osobny dokument.
Ochronę. Jeśli nie podpisałeś CLA, Twój wkład istotny pozostaje objęty wyłącznie licencją MIT. Nikt nie może twierdzić, że przeniosłeś prawa.
Co CLA daje projektowi
Jasność prawną. Organizator wie, że ma prawo użyć danych do treningu, bo autor to potwierdził podpisem.
Czystość łańcucha danych. To jest bezpośrednio powiązane z Probierzem i provenance — wiemy, skąd dane pochodzą i na jakich warunkach zostały wniesione.
Brak niespodzianek. Żaden kontrybutor nie może po fakcie powiedzieć, że nie wiedział, do czego jego dane zostaną użyte.
Czego CLA NIE robi
Nie zabiera praw autorskich przez checkbox, commit ani wiadomość na czacie.
Nie jest automatyczna. Wymaga podpisu — pisemnego lub z kwalifikowanym podpisem elektronicznym.
Nie dotyczy drobnego wkładu społecznościowego — bugfix, poprawa README, komentarz w kodzie. To idzie na MIT i koniec.
Praktyczny podział
Typ wkładu Licencja Wymagany podpis?
Bugfix, poprawka, komentarz MIT Nie
Nowa funkcja w kodzie MIT Nie
Dataset do treningu modelu MIT + CLA Tak
Dokumentacja treningowa MIT + CLA Tak
Materiały do pipeline'u MIT + CLA Tak
Dlaczego to jest uczciwe
Bo uczciwość to nie „brak zasad". Uczciwość to jasne zasady, które chronią obie strony.
Projekty open-source, które tego nie robią, mają problem. Albo używają cudzych danych bez wyraźnej zgody. Albo kontrybutorzy dowiadują się po fakcie, że ich praca posłużyła do czegoś, na co się nie zgadzali.
My wolimy powiedzieć wprost: jeśli Twój wkład trafi do treningu modelu, podpiszemy na to umowę. Zanim, nie po.
Pełne zasady
Tekst zasad współpracy: slayer.fabryka.ai/współpraca
Nawigacja
Poprzedni: Zasady współpracy: jak działa otwarty wkład w Slayer AI Lab
Więcej: Pełne zasady współpracy · GitHub